من که هستم ؟

من اشرف مخلوقاتم . من انسانم . آدمی . همان که گفته اند:

رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند     بنگر که تا چه حد است نشان آدمیت

من یک انسان جذاب ، لایق ، زیبا و با هوشم .

جذابم زیرا همیشه به دنبال خوبی افرادم و نه عیب های آن ها و افراد را به خاطر عیب هایشان سرزنش نمی کنم و آنها مرا دوست دارند.

لایقم زیرا هر مسؤلیتی را که به عهده بگیرم می توانم به انجام برسانم . زیرا خداوند مرا لایق خلقت دانست و پس از خلقت مرا لایق ستایش دانست . بنابراین من هم خود را لایق ستایش می دانم و خود را می ستایم .

باهوشم زیرا در هر موقعیت چندین راه را پیدا کرده و بهترین آن ها را انتخاب می کنم.

زیبایم زیرا درونم زیباست . این لباسی که بر تن دارم چه زشت و چه زیبا مال من نیست .

آن چیزی که مال من است درونم قرار دارد و آن هم زیباست .من سالمم و قوای بدنی و ذهنم خوب کار می کند .

من انسانی هستم که می توانم هر ماشینی را به کار اندازم و آن ماشین را تحت فرمان خویش درآورم . حتی ماشین زمان را .

من کسی هستم که مهر و محبت ،بی من معنا ندارد.

در میان جمجمه سرم بزرگترین معجزه آفرینش یعنی مغز قرار دارد.

اندامی که دارای ۱۲ میلیارد سلول است و هر فکری را می تواند درون خود پردازش کند .

من خودم را از صمیم قلب دوست دارم . حتی از اسمم ، پوششم و زیبایی بی نظیرم ، بی اندازه لذت می برم . من کسی هستم که خداوند وقتی مرا آفرید به خود آفرین گفت .

من خودم را مستحق هر کاری می دانم . این دنیا برای من است . نه من برای دنیا . دنیا این جاست تا مرا کامل کند و نه من دنیا را ، پس سعی می کنم بیشتر به آن چیزی که مال من است توجه کنم .

این را می دانم که وقتی از خدا چیزی می خواهم و به من می دهد آن چیز ، چیز خوبی است ، وقتی می گوید صبر کن چیز بهتری را برایم می فرستد و وقتی که می گوید نه ، می دانم که بهترین ها را برایم آماده کرده .

من انرژی بی پایانی در بدن خود دارم که اگر آن را در چشمان خود متمرکز کنم می توانم با یک نگاه دنیا را زیرو رو کنم . من شاهکار هستی ام . من نیکو آفریده شدم .

پس باید لایق بهترین ها باشم و برای بهترین ها تلاش کنم .