از این که با تاخیر اولین پست سال ۱۳۸۷ را نوشتم عذرخواهی می کنم .

این سال جدید را با تمام وجود برایتان سرشار از موفقیت آرزو می کنم . شاد باشید مثل پروانه .

عاشق باشید چون لیلی و مجنون . زیبا باشید چون گل . استوار باشید چون کوه . آبی باشید

مثل آسمان . نورانی و مهربان باشید مثل خورشید . سبز باشید مثل جنگل های گیلان .

 بخشنده باشید چون دریا .

 آزاد باشید چون ماهی . بهترین باشید مثل خدا .

پرش از سکوی آرزوها
آیا به عقایدی که خودتان کشف کرده اید ، بیشتر از نظریاتی که در سینی نقره بگذارند و پیشکشتان کنند اعتماد ندارید؟
اگر چنین است ، پس چطور دلتان می خواهد نظرات و عقاید خود را در حلق دیگران فرو کنید ؟
آیا بهتر نیست به دیگران فقط پیشنهاد کنیم و بگذاریم آنها خودشان فکر کنند و نتیجه بگیرند؟
هیچ کس دلش نمی خواهد احساس کند که کسی به او چیزی گفته یا فروخته است . همه ما ترجیح می دهیم که خودمان بنا به میل خودمان چیزی می خریم. ما دلمان می خواهد درباره خواسته هایمان ، امیالمان و افکارمان با ما مشورت شود. این که بگذارید دیگران احساس کنند عقیده خودشان است ، هم در تجارت و سیاست به درد می خورد و هم در زندگی خانوادگی به کار می آید .
بیست و پنج قرن پیش ، یک حکیم چینی به نام لائوتسه حرفی زده است که هم اکنون هم مورد استفاده قرار می گیرد : دلیل این که رودخانه ها و دریاها ،صدها جویبار کوهستانی را در خود می پذیرند این است که در ارتفاعی پست تر از آنها جریان دارند . به همین دلیل هم بر همه آنها حکم می رانند . مرد دانا هم که می خواهد از همه برتز باشد ، خود را از همه پست تر می کند . می خواهد رهبر دیگران باشد ، پشت سر آنها حرکت می کند . بنابراین کسی سنگینی برتری آنها را حس نمی کند و هر چند مقامش برتر از همگان است ، کسی آزرده خاطر نمی شود . پس بگذارید دیگران احساس کنند نظری که ابراز می شود ، نظر خودشان است . هدف ها و رویاهای ما به منزله سکوی پرشی هستند به درون اقیانوس زندگی
هر چه هدف و آرزوی ما بزرگتر و واقع بینانه تر و ارتفاع سکوی پرش ما بیشتر باشد و هر چه سختی ها و ناملایمات بیشتری را متحمل شویم به اعماق پایین تری از اقیانوس بیکران زندگی وارد شده و از نعمات و گنج هایی که در اعماق این اقیانوس واقع شده بیشتر بهره مند می شویم .
هرچه هدف های ما کوچک و ناچیز باشد در عمق کمی از این اقیانوس قرار می گیریم . ولی باید این نکته را نیز در نظر بگیریم که نباید آرزوها و اهدافمان آن گونه دور از واقعیت باشند که به قول معروف با سر به ته اقیانوس برخورد نماییم و تمام هستی و زندگیمان را به باد فنا بسپاریم .

امیدوارم که همه در پرش از سکوی آرزوهایشان موفق باشند .