با خودم فکر کردم اگر کاري ديوانه وار انجام دهم به مقصودم خواهم رسيد .

بنابراين خودم را از سقف آويزان کردم و صداهاي خنده داري در آوردم. 

 خانمي که همکار من بود پرسيد چرا اين کار را مي کنم . به او گفتم دارم وانمود مي کنم

 که لامپ هستم تا رئيس فکر کند دارم عقلم را از دست مي دهم و چند روزي به من مرخصي دهد .

 چند دقيقه بعد رئيس به دفتر آمد و گفت :

محض رضاي خدا بگو اين چه کاري است که انجام مي دهي؟

به او گفتم که من يک لامپ هستم .

او گفت : کاملا مشخص است که تحت فشار شديد روحي هستي .

به خانه برو و چند روزي استراحت کن تا حالت خوب شود .پايين پريدم و فوراً از دفتر خارج شدم .

درست بعد از خروج من ، همکارم نيز به دنبال من آمد .

 وقتي که رئيس از او پرسيده بود : تو کجا مي روي؟

 در پاسخ گفته بود : من هم دارم به خانه مي روم چون نمي توانم در تاريکي کار کنم .